Przywykliśmy już do tego, że niemal każda nowa premiera słuchawek True Wireless kusi kolejną listą "must have" funkcji, tymczasem Sennheiser postanowił zrobić coś odwrotnego. Zamiast dokładać kolejne skróty z gatunku ANC, ENC czy XYZ (tego ostatniego jeszcze nie wymyślono, ale to pewnie kwestia czasu), Accentum Open stawiają na prostotę. Jest to model douszny, a więc niewymagający "dokowania" w kanale słuchowym, co dla niektórych użytkowników jest nie tyle zaletą, ile warunkiem wstępnym. W końcu nie każdy lubi mieć wrażenie, że ktoś szczelnie zatkał mu uszy i jeszcze poprosił o szeroki uśmiech.
Sercem tych słuchawek są dynamiczne przetworniki o średnicy 11mm – na papierze to parametr, który sugeruje, że bas nie chowa się po kątach. Producent deklaruje, że przy umiarkowanym użytkowaniu bateria powinna wytrzymać ok. sześciu godzin, a w połączeniu z etui – kilkukrotnie dłużej. Brzmi nieźle, szczególnie jeśli weźmiemy pod uwagę, że całość jest przystępna cenowo, a przy tym nie udaje "budżetówki" w kwestii jakości dźwięku.
Sennheiser wyraźnie adresuje Accentum Open do tych, którzy wolą słuchać świata razem z muzyką, a nie w jego miejsce. Brak aktywnej redukcji szumów nie jest tu kompromisem, lecz świadomą decyzją – słuchawki mają być towarzyszem codzienności, a nie dźwiękowym bunkrem. Wyobraźmy sobie sytuację: spacerujemy po mieście, mijamy znajomego, który do nas macha – w ANC prawdopodobnie nawet byśmy tego nie zauważyli. Tu natomiast można prowadzić rozmowę i jednocześnie cieszyć się ulubionym albumem bez poczucia "zamknięcia w studni".
Dodatkowy atut? Wygoda. Sennheiser obiecuje, że Accentum Open będą leżeć w uchu tak lekko i naturalnie, że można zapomnieć o ich obecności – przynajmniej do momentu, gdy dostaniemy przypominajkę, że czas je naładować. Ich minimalistyczny charakter to także prostota obsługi. Nie ma tu natłoku trybów, ustawień i opcji, których połowy i tak większość z nas nigdy nie włącza.
Budowa
Konstrukcja Accentum Open to w zasadzie klasyka gatunku. Niemiecki producent postawił na własny język stylistyczny, ale i tak trudno uciec od skojarzeń z AirPodsami, które zdefiniowały wygląd TWS-ów. Ogólna forma jest podobna, jednak diabeł tkwi w szczegółach. Wystające poza ucho elementy są z zewnątrz spłaszczone, a faktura tworzywa zróżnicowana (główna część obudowy jest gładka, a spłaszczona – delikatnie chropowata). Zamiast śnieżnej bieli Sennheiser proponuje albo czarną, albo kremową wersję kolorystyczną. W zależności od koloru takie szczegóły, jak literowe oznaczenia kanałów albo maskownice chroniące przetworniki i otwory wentylacyjne są mniej lub bardziej widoczne. Całości dopełniają czujniki zbliżeniowe, które odpowiadają za automatyczne pauzowanie muzyki po wyjęciu słuchawki z ucha, mikrofony rozmieszczone tak, by skutecznie zbierały głos i dyskretne logo – znak firmowy dla wtajemniczonych.
Etui to minimalizm w praktyce, ale z charakterem. Jest wąskie, podłużne i lekko rozszerza się ku górze, co nadaje mu nieco futurystyczny wygląd. Magnetyczna klapka otwiera się pewnie, a w środku mieszczą się głębokie, profilowane gniazda z pinami ładującymi. Na spodzie ulokowano gniazdo USB-C i subtelną diodę informującą o stanie naładowania baterii. Nie ma tu żadnych dodatkowych przycisków czy zaczepów –producent słusznie założył, że użytkownik ma ręce i kieszenie, a nie kolekcję breloków.
Pod względem komfortu Accentum Open spisują się naprawdę dobrze. Są lekkie, dobrze wyważone, a elementy podłużne pełnią funkcję stabilizatora, który podtrzymuje je w uchu. Nie cisną, nie powodują podrażnień, a dzięki konstrukcji otwartej pozwalają "oddychać" kanałom słuchowym – koniec z tym charakterystycznym "zatkaniem" znanym z dokanałówek. Obsługa dotykowa działa intuicyjnie: pojedyncze stuknięcie zatrzymuje muzykę, podwójne zmienia utwór, a dłuższe przytrzymanie reguluje głośność. W trybie rozmów można odbierać, kończyć lub odrzucać połączenia.
Minimalizm funkcjonalny jest spójny z ideą produktu. Nie ma ANC, ale w konstrukcji otwartej i tak skuteczność tej technologii byłaby ograniczona. Nie ma też trybu transparentnego, ale tak naprawdę nie jest on potrzebny, bo dźwięki otoczenia docierają do uszu naturalnie. Brakuje ładowania bezprzewodowego czy błyskawicznego parowania, ale jest multipoint, szybkie ładowanie (10 minut = ok. 90 minut muzyki) i automatyczne pauzowanie, które można wyłączyć trzema stuknięciami w lewą słuchawkę – bez korzystania z aplikacji, której i tak nie przewidziano. Owszem, apka Sennheisera mogłaby dodać korektor czy profile dźwięku, ale filozofia Accentum Open jest jasna: proste w formie, wygodne w użyciu, gotowe do działania bez zbędnego konfigurowania.
Łączność oparto na Bluetooth 5.3 z obsługą kodeków AAC i SBC, więc właściciele iPhone'ów mogą czuć się dopieszczeni, a użytkownicy Androida – spokojni o kompatybilność. Rozmowy są zrozumiałe, choć w głośnym otoczeniu głos bywa lekko przytłumiony. W ciszy czy umiarkowanym hałasie wszystko działa tak, jak powinno.
Sennheiser Accentum Open to słuchawki dla tych, którzy nie szukają cyfrowych fajerwerków tylko towarzysza codziennych sytuacji – od spaceru po mieście, przez pracę przy biurku, po wieczorne nadrabianie seriali.
Producent deklaruje do 6 godzin grania na jednym ładowaniu i 28 godzin łącznie z etui. To solidny wynik w tej klasie, acz bez fajerwerków. Stopień ochrony IPX4 oznacza, że słuchawki znoszą pot i drobne zachlapania, ale już nurkowanie czy mycie pod kranem lepiej sobie darować.
Jakość brzmienia
W przypadku słuchawek dousznych pierwsza lekcja jest prosta: jeśli źle się je założy, to źle zagrają. Accentum Open nie są wyjątkiem. U niektórych będą lekko opierać się o policzek, u innych po prostu zawisną w idealnym punkcie. U mnie najlepiej sprawdziła się dziwacznie wyglądająca pozycja z elementami podłużnymi skierowanymi... ku górze. Włożenie klasyczne, pionowe, czyli "antenkami" prosto w dół, szybko kończyło się polowaniem na słuchawki w trawie. Dopiero mocne skręcenie ku górze gwarantowało dobrą stabilność i nie było okupione skromniejszym basem. To trochę jak z czapką – można ją nosić stylowo, można nosić wygodnie, ale rzadko da się i tak, i tak.
Mimo wynikającej z konstrukcji otwartości Accentum Open potrafią zaskoczyć niskimi tonami. Oczywiście nie jest to bas o Bóg wie jakiej sile, ale jak na słuchawki, które nie wpychają się do kanału słuchowego, i tak zaskakuje wolumenem oraz sprężystością. Co ważne, nie jest to dudnienie "na pokaz", tylko bas wkomponowany w całość brzmienia. Scena jest całkiem szeroka, a instrumenty mają miejsce, by oddychać – muzyka nie siedzi ciasno w środku głowy, tylko rozkłada się wygodnie po bokach, dając przyjemne poczucie przestrzeni.
Średnica to kolejny mocny punkt tego modelu – jej barwa jest naturalna, głosy są bliskie i czytelne, a dialogi w filmach czy podcastach nie zlewają się z tłem. Jazzowy wokal Agi Zaryan, głosy spikerów radiowej Dwójki albo ścieżka dźwiękowa serialu "Obcy: Ziemia" – wszystko brzmiało całkiem klarownie i angażująco. Z kolei góra pasma jest obecna i czysta, ale nie agresywna. Accentum Open nie kłują w uszy talerzami perkusji – wysokie tony podano w sposób łagodny, bezpieczny.
Oczywiście praw fizyki oszukać się nie da – douszne Sennheisery nie przeskoczą konstrukcji dokanałowych pod względem głębi i kontroli basu. Nie dostaniemy subwooferowego pomruku ani wyraźnego "powietrza" w najwyższych rejestrach, które potrafią zaoferować zamknięte przetworniki osadzone głęboko w uchu. Ale to tak, jakby oczekiwać, że kabriolet będzie tak samo cichy, jak limuzyna – inna konstrukcja oznacza inny kompromis.
Najważniejsze jest jednak to, że mimo swoich ograniczeń technicznych Accentum Open potrafią dać frajdę z odsłuchu. Ich brzmienie jest spójne, muzykalne i nie męczy nawet po kilku godzinach, co wśród TWS-ów nie zawsze jest oczywistością. Można na nich posłuchać elektroniki, jazzu, popu czy rocka – i w każdym gatunku znajdą coś, czym zaskarbią sobie sympatię. A że nie wibrują w uszach jak małe subwoofery? Cóż, przynajmniej nie będą rozpraszać pasażerów w autobusie.
Podsumowanie
Sennheiser Accentum Open to słuchawki dla tych, którzy nie szukają cyfrowych fajerwerków tylko towarzysza codziennych sytuacji – od spaceru po mieście, przez pracę przy biurku, po wieczorne nadrabianie seriali. Nie izolują od świata, lecz pozwalają go słyszeć, jednocześnie dostarczając brzmienie, które potrafi wciągnąć na dłużej. Nie ma tu ANC, aplikacji pełnej suwaków ani ładowania indukcyjnego – i właśnie w tym tkwi cały urok. To prosta, wygodna i dobrze przemyślana konstrukcja, która brzmi czysto i przestrzennie, i nie rzuca się w oczy.