Czy przybysz znad Wisły może zrobić karierę w USA w tak konkurencyjnym gatunku jak pop?

Dotychczas większość polskich muzyków znanych poza granicami naszego kraju, których prezentowaliśmy w tym cyklu artykułów, to jazzmani. Jednak przed wakacjami postanowiłem przeprowadzić wywiad z polskim artystą, któremu udało się odnieść międzynarodowy sukces na rynku muzyki pop. Jest to zadanie prawie niewykonalne, a jednak... skoro nagrało się debiutancki album z Gregiem Wellsem (Mika, One Republic) i Glenem Ballardem (Alanis Morissette, Barbra Streisand, Quincy Jones, Dave Matthews Band, Van Halen), to warto się bliżej przyjrzeć pięknej Polce, od 10 lat mieszkającej w Stanach - Natalii Lesz.

HFC Patrząc trochę z boku na "zjawisko" pt. Natalia Lesz, można odnieść wrażenie, że jesteś w czepku urodzona, że to kariera w stylu kopciuszka. Jednak zagłębiając się trochę w przebieg Twojej kariery, dochodzę do wniosku, że to, gdzie teraz jesteś, zawdzięczasz przede wszystkim sobie i Twoje życie wcale nie było usłane różami.
NATALIA LESZ Miło mi, że to dostrzegłeś, w przeciwieństwie do wielu innych moich rozmówców (śmiech). Tak naprawdę to od bardzo młodego wieku byłam "skazana" na sztukę i własną ekspresję w tym kierunku. Dodam, że prywatnie byłam bardzo skromną i skrytą dziewczyną i trudno mi było (i właściwie tak jest nadal) nawiązywać otwarte kontakty z ludźmi, i jedynym miejscem, gdzie ten kontakt mogę nawiązać, jest SCENA. Ponieważ miałam takie a nie inne upodobania, to już od wczesnych lat chodziłam do rozmaitych szkół. Zaczęło się od łyżwiarstwa figurowego, by następnie zakochać się w tańcu poprzez szkołę baletową (Warszawska Szkoła Baletowa), która zresztą okazała się dla mnie największą szkołą życia. Tam tak naprawdę zaraziłam się miłością do muzyki. Później były szkoły w Stanach i zajęło mi dużo czasu, aby tam nagrać płytę, znaleźć "własny głos" i swoje miejsce w muzyce.



HFC W Twoim głosie wyczuwam melancholijną nutę. Jak wspominasz swoje dzieciństwo? Mam nadzieję, że nie było smutne...
NL Nie było smutne. Nie robiłam nic wbrew własnej woli. Wszystko co robiłam, wynikało z potrzeby, głównie serca. Oczywiście były trudne chwile, szczególnie w kontekście szkoły baletowej...

HFC Trudne z jakiego względu?
NL Nie byłam przygotowana psychicznie. Wyobraź sobie bardzo młodą i wrażliwą osobę, zupełnie nieprzygotowaną na sposób traktowania i postępowania przez nauczycieli. Trzeba być po prostu artystą "miękkim" wewnątrz i bardzo "twardym" na zewnątrz. Trzeba być podatnym na bodźce zewnętrzne, ale mieć też jakąś ochronę. Ja takiej ochrony nie miałam i dlatego było to dla mnie trudne przejście. Teraz postrzegam to jako dobrą lekcję życia, pewnie nie byłabym aż tak bardzo zbuntowana i w konsekwencji nie wyjechałabym do Stanów.




HFC Czy zastanawiasz się czasami, co by było i w którym miejscu byłabyś teraz, gdybyś nie wyjechała do Stanów?
NL Trochę mnie zaskoczyłeś tym pytaniem. Nie myślałam o takiej opcji, ale pewnie znalazłabym się po szkole baletowej w szkole muzycznej albo aktorskiej. Myślę, że pokonałabym podobną drogę artystyczną, gdyż to, co robię, robię z wewnętrznej potrzeby, a nie potrzeby bycia w określonym miejscu na mapie świata.

HFC W jakich okolicznościach podjęłaś decyzję o wyjeździe do Stanów? Czy to był impuls, natychmiastowa czy może długo przygotowywana decyzja?
NL Ten wyjazd rzeczywiście w dużej mierze miał charakter spontaniczny. Odezwała się moja zbuntowana dusza, chciałam być jak najdalej od domu, po głowie chodziły mi szalone myśli o całkowitym urwaniu kontaktów z rodziną, znajomymi. Jak już się pewnie domyślasz, wyjazd do Stanów to była raczej potrzeba chwili niż starannie przemyślana decyzja.

HFC Czy w Polsce nie spełniałaś się zawodowo, artystycznie, czułaś że masz za mało możliwości, przestrzeni życiowej?
NL Broń Boże! Świetnie mi szło w szkole baletowej, występowałam na wielu scenach, m.in. w Teatrze Wielkim w Warszawie, brałam udział w wielu konkursach baletowych i tanecznych. Problem polegał raczej na "ciemnej stronie" dosyć hermetycznego, zamkniętego światka tanecznego. Im bardziej go poznawałam, tym bardziej podchodziłam do niego sceptycznie. Niewątpliwie to też było przyczynkiem do mojego wyjazdu.

HFC Jakie były pierwsze decyzje w Stanach? Chciałaś dalej tańczyć, śpiewać? Czy miałaś chwile zwątpienia?
NL Ogromne, zwłaszcza że nie miałam nikogo, kto wspierałby mnie w tym początkowym okresie. Z drugiej strony moje początki były bardzo sprecyzowane i konkretne. Po pierwsze nauczyć się angielskiego, po drugie skończyć szkołę i po trzecie stanąć na własne nogi. Każdy dzień był podobny do siebie, ponieważ tak naprawdę chodziłam tylko do szkoły i następnie do hotelu. I tak na zmianę: hotel, szkoła (oprócz New York University także zajęcia i doskonalenie warsztatu w Alvin Ailey, Brodway Dance Center, CAP21, Stella Adler Conservatory of Dancing i Lee Strasberg Insitute). Jeśli chodzi o sprawy towarzyskie, imprezy, to przez pierwszych parę lat na takie rzeczy w ogóle nie miałam czasu.

HFCM Skoro zapytałem o chwile zwątpienia, to zapytam o chwile triumfu, satysfakcji.
NL Oczywiście były chwile większej wiary w siebie, swoje możliwości i umiejętności. Zwłaszcza po skończeniu studiów, kiedy miałam w ręku "papier", który mogłam powiesić nad biurkiem. Takie symboliczne sprawy też są wbrew pozorom ważne. Poza tym, kiedy już współpracowałam z moim pierwszym producentem (Greg Wells), poznanie go, światka artystycznego, w którym się obracał, też dało mi więcej wiary w siebie. On zna mnóstwo ciekawych ludzi, dzięki niemu miałam okazję współpracować ze wspaniałymi muzykami.

HFC Frapuje mnie jeszcze jedna kwestia. Sama często wspominałaś o tańcu, balecie - czy w pewnym momencie postawiłaś na jednej szali taniec, na drugiej muzykę i śpiew, i to drugie przeważyło?
NL W momencie kiedy wyjeżdżałam do Stanów, wiedziałam, że do tańca raczej nie wrócę. Oczywiście kocham taniec i jestem z tą dziedziną sztuki mocno związana, i taniec jest częścią mnie, częścią mojego życia. Ale wiedziałem, że tym, co chcę robić, jest muzyka i teatr. Chodziłam na uczelnię na dwa wydziały: teatralny i muzyczny (Tisch School of the Arts, New York University). Od samego początku muzykę traktowałam bardzo poważnie, nagrywałam "dymówki" i czułam, że mam większą kontrolę nad tym co robię i co jest związane z muzyką.

HFC Kiedy w takim razie narodził się pomysł nagrania debiutanckiej płyty? Czy to był ciąg zdarzeń, czy w którymś momencie padła konkretna propozycja?
NL To oczywiście ciąg zdarzeń. Tak naprawdę pierwszą płytę z kolędami dla mojej mamy nagrałam blisko dziesięć lat temu, następnym projektem był materiał hip-hopowy zrealizowany z kolegą z New Jersey. Był także materiał demo zrobiony w Nowym Jorku z muzyką dance-pop, ale efekt końcowy kompletnie nie spełnił moich oczekiwań, dźwięk był tak skompresowany, że praktycznie każdy mógł to zaśpiewać, a ja sama z trudnością się rozpoznałam (śmiech). W tzw. międzyczasie nagrałam też cały materiał na płytę z muzyką bardzo niszową, trip-hopową. I dopiero na końcu tej drogi jest album zrealizowany przy udziale Grega Wellsa i Glena Ballarda.

HFC No właśnie, lista ludzi, z którymi pracowałaś nad tym debiutem, jest jak na polskie warunki imponująca. Czy to jest trudne, czy to trzeba sobie "wychodzić", mieć w tym wszystkim dużo szczęścia? Może zacznijmy od tego, w jakich okolicznościach poznałaś Glena Ballarda, człowieka-instytucję, jeśli mówimy o amerykańskim przemyśle muzycznym?
NL Glena poznałam poprzez swojego menagera już po nagraniu większości utworów na płytę. Umówił mnie, poszliśmy do jego studia i wysłuchaliśmy materiału, który już miałam. To już było na etapie, w którym wiedziałam, jakie utwory chcę nagrać, aby zakończyć pracę nad płytą. Na spotkaniu byłam potwornie zdenerwowana, zwłaszcza że studio Glena jest peszące, bo wszystko jest białe i znajduje się na ostatnim piętrze budynku. Miałam wrażenie, jakbym wchodziła prosto do nieba. Wiedziałem, że Glen lubi "atmosferyczne" klimaty, więc powiedziałam, że chcę nagrać coś w stylu "Ray Of Light" Madonny czy produkcji Williama Orbita, ze smykami czy nawet "przebłyskami" teatralnymi. Pomysł bardzo mu się spodobał i ot cała historia.

HFC Dwa jego utwory "Crush" i "Flow" to są tematy napisane specjalnie dla Ciebie!
NL Tak. Pierwszego dnia sporo opowiadałam Glenowi, jaka muzyka mnie "kręci", po prostu nie chciałam nagrać plastikowego popu, takiej popowej gumy do żucia. On to zrozumiał, ma wyjątkową zdolność wnikania w ludzkie myśli i następnie potrafi to znakomicie oddać przez muzykę, która w tym momencie staje się już naszą wspólną.

HFC A jakim jest człowiekiem?
NL Zarówno Glen, jak i Greg to specyficzny "gatunek". Mają swoje nietypowe zachowania, jak pewnie każdy z nas, ale są przemiłymi ludźmi i przede wszystkim pełnymi pokory, zarówno do siebie, jak innych. Czasami miałam wrażenie, że on (Glen) jest bardziej speszony w studiu niż ja. Teraz traktuję Glena trochę jak dobrego wujka czy starszego brata. Jest bardzo otwarty na każdego artystę, a praca z nim to czysta przyjemność.

HFC Wspomniałaś o swoim menagerze, który szczególnie w amerykańskich realiach jest ważną osobą dla artysty. Twoim menagerem jest Amos Newman, syn Randy Newmana, muzyka-legendy, laureata wielu nagród GRAMMY.
NL Amosa poznałam dzięki Jodi Marr, która jest współautorką tekstów i muzyki na mojej płycie. To wcale nie jest łatwe dotrzeć do tego typu ludzi, jest to o wiele trudniejsze, niż się wielu wydaje. Jednym słowem długa i kręta droga.

HFC Dobry menager to jeden z warunków, aby odnieść sukces na rynku amerykańskim?
NL I tak i nie. Menager na określonym poziomie ma takie same dojścia, kontakty z wytwórniami i ludźmi z branży. Nie szukałam tak naprawdę słynnego menagera czy syna znanego ojca, na Amosa akurat natrafiłam i bardzo się polubiliśmy.

HFC Z tego co mówisz, to najważniejszą osobą dla Ciebie w tej "układance" jest Greg Wells?
NL Oczywiście. Z każdym dniem, z każdą chwilą jeszcze bardziej go doceniam. Jeżeli miałabym okazję i szansę, i on miałby czas i ochotę współpracować znów, to zgodziłabym się bez chwili wahania. Dla mnie jest muzycznym geniuszem.

HFC Czy okoliczności poznania z Gregiem są jakąś szczególną tajemnicą?
NL Ależ skąd. Poznaliśmy się przez Internet. Wyszukałam jego nazwisko w serwisie z bazą ludzi z branży muzycznej. Nie ukrywam, że podobały mi się rzeczy, które Greg Wells zrobił wcześniej, jeszcze zanim pracował z Miką czy One Republic, Rufusem Wainwrightem, czy Carole King, którą ja uwielbiam. Wysłałam mu wiadomość przez MySpace z informacją, że jestem Natalka z Polski i chcę nagrać płytę (śmiech). On był wtedy w dosyć ciekawym momencie swojego życia, ponieważ był w trakcie nagrywania projektu z One Republic, który okazał się wielkim sukcesem. Zakończył też nagrywanie płyty z Miką. W czasie, kiedy wysyłałam do niego wiadomość, leżał w szpitalu ze złamanym biodrem, więc przez miesiąc był wyłączony z działalności nagraniowej i miał czas na sprawdzanie swojej skrzynki mailowej?

HFC Mógł więc zająć się Natalką z Polski!
NL (Śmiech) Mógł przynajmniej odpisać do Natalki, bo zaczęliśmy pracować kilka miesięcy po tym zdarzeniu.

HFC W jakich studiach nagrywałaś ten debiutancki materiał i w jakiej atmosferze odbywały się nagrania?
NL Większość piosenek została nagrana w Rocket Carousel Studio w Los Angeles, studiu w którym Greg głównie pracuje. Jest to studio bardzo malutkie i estetycznie nieciekawe (stary garaż przerobiony na studio), ale siedzi w nim złota rączka w postaci Grega. No i część nagrań odbywała się w ?białym? studiu The High Window Glena Ballarda w Hollywood, o którym już wspominałam.

HFC Jestem też niezwykle ciekaw, czy w otoczeniu tych słynnych producentów miałaś wpływ na brzmienie utworów, na pomysły aranżacyjne?
NL Z ręką na sercu i dumą mogę powiedzieć, że tak. Dlatego m.in. nagrywanie zajęło mi tak dużo czasu, bo każdą piosenkę dopracowywałam, wokale dogrywałam wiele razy, to samo z keyboardami czy gitarami. Na przykład w "Power Of Attraction" dograliśmy gitary dopiero kilkanaście dni przed premierą. Miałam duży wpływ i na pewno Greg, jak i Glen nie mieli ze mną łatwego życia, tym bardziej że jestem dosyć upartą osobą. Ale teraz z całą odpowiedzialnością mogę podpisać się pod każdym dźwiękiem na tym albumie.

HFC Kogo jeszcze z muzyków sesyjnych byś wyróżniła?
NL W studiu mieliśmy niewielu muzyków sesyjnych, ponieważ Greg jest multiinstrumentalistą i gra na wszystkim. Przez chwilę pracowaliśmy ze świetnym gitarzystą Timem Pierce'em, który zagrał w "Power Of Attraction" i "Girls On Top". To właśnie on nagrał partie gitar na płycie Miki i te super rytmiczne gitary brzmiące jak keyboard w wielkim przeboju "Relax, Take It Easy" to właśnie dzieło Tima Pierce'a. W dwóch nagraniach Glena Ballarda "Crash" i "Flow" zagrali muzycy pracujący na co dzień z Alanis Morissette. Natomiat większość keyboardów na produkcjach Grega Wellsa nagrywał Sven Martin z zespołu t.A.T.u.

HFC Trzeba mieć dużo samozaparcia, aby zaistnieć na rynku amerykańskim?
NL Potwornie. I ogromnie dużo wiary w siebie, nawet jeśli po raz kolejny upada się "na twarz". Trzeba mieć też wiele cierpliwości, mnóstwo pokory i dużo szczęścia.

HFC Pierwszy krok został zrobiony. Remiks nagrania "Power Of Attraction" trafił na jedną z list Billboardu.
NL Tak, ale ciekawe, że to wersja jeszcze bez gitar. Tylko wokal z minimalnym podkładem. Mój znajomy, promotor muzyki klubowej w Stanach stwierdził, że ta piosenka mogłaby zaistnieć w klubach. Daliśmy więc utwór do zremiksowania Ericowi Kupperowi, który jest niezwykle ceniony w tym fachu. To był dobry pomysł, bo piosenka była coraz chętniej grana w klubach i ku mojemu zdziwieniu wspięła się na miejsce 22 listy Billboardu. Taki naprawdę fajny moment, bo mogłam iść ulicą, kupić magazyn Billboard i zobaczyć tam swoje imię i nazwisko. Takie chwile są zawsze miłe.

HFC Oczekuję teraz bardzo szczerej odpowiedzi. Wybrałaś sobie taki sposób robienia kariery, że wyjechałaś do Stanów, by po latach robić karierę w Polsce, czy to może tylko przystanek i etap w karierze międzynarodowej?
NL Gdybym jeszcze próbowała wstrzymać wydanie płyty w Polsce, to obawiam się, że wydawca, czyli EMI Music Poland, straciłby do mnie całkowicie cierpliwość (śmiech). I tak byli bardzo wyrozumiali, bo przeciągałam termin wydania do granic możliwości. Traktuję tę Polską premierę płyty jako przystanek. W Stanach są prowadzone rozmowy i wcześniej czy później album trafi tam na rynek?

HFC A jakie są szanse na premierę albumu w krajach europejskich?
NL Osobiście uważam, że najpierw płyta ukaże się na rynku europejskim, a dopiero później w Stanach. Z reguły tak jest, jeżeli muzyka jest europejska i artystka jest z Europy. Zawsze powtarzam, że łatwo jest wydać płytę, a zupełnie czym innym jest promocja i ludzie dookoła Ciebie, którzy wypromują materiał i przede wszystkim uwierzą w powodzenie projektu. Ja sama muszę się jeszcze uzbroić w cierpliwość, jeżeli pytasz o te sprawy.

HFC Po tym wszystkim, co usłyszałem, dochodzę do wniosku, że jesteś realistką i osobą dosyć twardo stąpającą po ziemi.
NL Doświadczenie, jakie by nie było, nauczyło mnie, że na "bujanie w obłokach" można sobie pozwolić tylko w wyjątkowych sytuacjach. Muszę stąpać twardo po ziemi, żeby nie popadać w ekstremalne sytuacje. Paradoksalnie tak jak bardzo ciągną mnie ekstrema, tak bardzo staram się znaleźć złoty środek (śmiech).

PS. Od czasu naszej rozmowy Natalia Lesz zdążyła wyśpiewać Superjedynkę w kategorii "Debiut roku" na 45 OFPP w Opolu oraz wystąpić przed jedynym w naszym kraju koncertem Celine Dion w Krakowie 28 czerwca 2008 roku.
Rozgłos przyniósł jej udział w "Tańcu z Gwiazdami", gdzie Natalia radziła sobie nadspodziewanie dobrze dochodząc aż do finału.

Rozmawiał: Sylwester Podgórski, Polskie Radio Koszalin

Artykuł pochodzi z numeru 8/2008 miesięcznika "Hi-Fi Choice & Home Cinema".

Oficjalna strona Natalii Lesz: http://www.nataliamusic.com