Hi-Fi Choice | Audio Stereo Kino domowe | Recenzja | CLAIRE MARTIN"HE NEVER MENTIONED LOVE"

SACD (stereo/multichannel hybrid plus stereo CD)
Linn Records/udostępnił ccd.pl
O muzyce:
Pierwszy raz usłyszałem Claire Martin prawie 15 lat temu, kiedy dosyć przypadkowo wpadła mi w ręce płyta ‘Old Boyfriends’. Kompletnie nie wiedziałem z kim mam do czynienia, oprócz informacji, że to brytyjska wokalistka jazzowa i płytę wydał Linn Records. Od tej chwili śledzę kolejne dokonania Martin i przez lata obserwuję jak pięknie rozwija się talent tej wciąż u nas zbyt mało docenianej wokalistki. A przez tych kilkanaście lat zdążyła nagrać 11 płyt i zasłużyć na miano ‘The First Lady Of British Jazz’ (ma na koncie 5 statuetek ‘British Jazz Awards’). Często oglądamy się na rynek amerykański, w ostatnich latach również na rynek skandynawski ale proszę mi wierzyć, że na rynku brytyjskim tez dzieje się mnóstwo ciekawych rzeczy w muzyce synkopowanej. O Claire Martin ‘Jazz Times’ napisał jakiś czas temu, że ‘urodziła się aby śpiewać’. A tak naprawdę urodziła się w słynnej dzielnicy Londynu czyli Wimbledonie. W domu muzyka zawsze rozbrzmiewała, pokochała Judy Garland ale jak sama wspomina, dopiero songbooki Elli Fitzgerald zmieniły jej życie. Dzięki Elli wybrała edukację muzyczną a uczyła się śpiewu w Londynie i Nowym Yorku. Kolejny przełom nastąpił, kiedy Martin miała 18 lat i usłyszała na żywo Betty Carter, wtedy postanowiła, że zostanie śpiewaczką jazzową. Mając 21 lat zakłada pierwszy kwartet z gitarzystą Jimem Mullenem. W 1991 roku Claire Martin zainteresowała się szkocka firma Linn, założona w 1972 roku a specjalizująca się w sprzęcie audiofilskim. Siostrzany Linn Records nagrywa płyty, które w środowisku ‘dobrze słyszących’ cieszą się estymą i uznaniem. Być może wynika to z faktu, że tak naprawdę jest jednym niewielu labeli, gdzie jakość poziom produkcji idzie w parze z poziomem artystycznym. Jak ważną dla Linn Records postacią jest Claire Martin niech świadczy fakt, że z firmą związana jest po dziś dzień.
‘He Never Mentioned Love’ ukazała się dwa lata temu i jest jak do tej pory ostatnią płytą Martin. Jest hołdem złożonym jednej z największych wokalistek, jakie wydała ta planeta czyli Shirley Horn. Czy udało się wskrzesić ducha i legendę? Oczywiście ale przy okazji pokazać niezwykłe możliwości wokalne i interpretatorskie Martin. Świadomość muzyczna, dojrzałość, nienaganna fraza, to sprawia, że obcujemy z najważniejszym albumem w dorobku dziś 42 letniej wokalistki. Muzyka brzmi tak intymnie iż mamy wrażenie, że została napisana wyłącznie dla nas. A ileż tu niezapomnianych standardów bo obok tytułowego jest i ‘Everything Must Change’, ‘A Song For You’, ‘Trav’llin’ Light’ czy ‘All Night Long’. W śpiewie Martin jest sama prawda, nie ma śladu imitacji czy próby naśladowania Shirley Horn. Jeśli już to tylko inspiracja, którą Claire potrafiła przekuć na nowe interpretacje, czasami bardziej czasami mniej zaskakujące (jak przyjemnie swingująca wersja ‘A Song For You’ Leona Russella). Podstawowy zespół towarzyszący wokalistce to pianista Gareth Williams, perkusista Clark Tracey i basista Laurence Cottle. Nie zabrakło też gości i mam tu na myśli przede wszystkim gitarzystę Jima Mullena i trębacza Gerarda Presencera (czułe dialogi w ‘If You Go’ i solo w przejmującym i wieńczącym całość ‘The Sun Died’). Niezwykła płyta, niezwykłej wokalistki, której mentorką, przewodnikiem była Shirley Horn (dosłownie i w przenośni). Jeśli ktoś jeszcze nie słyszał Claire Martin a uwielbia np. Dianę Krall to powinien jak najszybciej uzupełnić ten brak. Gwarantuję, że nie będzie żałował. *****
O dźwięku:
Linn znakomicie realizuje płyty w SACD, to ostatnio niemal wizytówka, powód do dumy i chwały. Głos Martin brzmi rewelacyjnie, jest mocny ale ciepły zarazem, z leciutkim pogłosem. Kapitalnie brzmi perkusja, szczegółowość talerzy, szczególnie w 5.1 zahacza o jakieś szamańskie sztuczki. Kontrabas jak żyleta, idealne wybrzmienie, dół schodzi bardzo nisko ale najciekawsze jest to, że na scenie nie jest jakoś konkretnie umiejscowiony. Ogólnie mamy wrażenie, że brzmienie jest bardzo analogowe, co jak wiadomo na CD wcale nie jest takie łatwe. W stereo brakuje nieco szczegółowości, która powala na kolana w SACD. *****