Hi-Fi Choice | Audio Stereo Kino domowe | Recenzja

EMI Music Poland
O muzyce:
Trudno uwierzyć ale w maju tego roku Charles Aznavour, francuski Frank Sinatra o ormiańskich korzeniach kończy 85 lat. Jeden z niewielu wielkich śpiewaków, który tak prawdziwie śpiewa o miłości i pisze znakomite piosenki, śpiewane przez kolejne pokolenia. I niech nikt nie waży się pisać czy mówić o Aznavourze w czasie przeszłym! Najnowszy, podwójny album ‘Duos’ jest zaprzeczeniem tezy, że w pewnym wieku należy ‘zejść ze sceny’. Aznavour śpiewa swoje największe przeboje w duetach, gdzie dobór zaproszonych gwiazd jest na pierwszy rzut oka dosyć przypadkowy. Tyle tylko, że po pierwszym przesłuchaniu przestajemy się dziwić, że po Placido Domingo śpiewa Laura Pausini a po Nanie Mouskouri niejaki Gordon Sumner czyli Sting. Osoba Aznavoura, jego kompozycje są gwarancją spójności tej niezwykłej płyty. To ON jest najważniejszy, jego natchnione choć proste śpiewanie do którego dostosowują się gwiazdy pokroju Eltona Johna, Lizy Minnelli, Bryana Ferry, Julio Iglesiasa, Paula Anki, Carole King czy innego weterana francuskiej piosenki (rocka?) Johnnego Hallydaya. Charles Aznavour od zawsze śpiewał w wielu językach więc nie powinien dziwić naturalny podział na część francuską i angielską. Z małymi wyjątkami jak w przejmującym ‘Je N’ai Pas Vu Le Temps Passer’ z Paulem Anką, gdzie każdy śpiewa swoje partie w ojczystym języku. Z najbliższym przyjacielem Placido Domingo zaśpiewał po hiszpańsku ‘El Barco Va Se Fue’, z Herbertem Gronemeyerem po niemiecku ‘Als Es Mir Beschissen Ging’ a z Laurą Paulini ‘Parigi In Agosto’ po włosku. W jakimś sensie jest to podsumowanie życia, twórczości Aznavoura, do którego podszedł bardzo poważnie. Nie chciał pominąć nikogo z kim się przyjaźnił i kto wyciągnął pomocną dłoń. Stąd spreparowany w studiu duet ‘Cest Un Gars’ z Edith Piaf, która jako jedna z pierwszych poznała się na niezwykłym talencie Aznavoura, zapraszając go na trasę koncertową po Francji a później Stanach. Podobnie powstały duety z Frankiem Sinatrą w ‘Young At Heart’ i Deanem Martinem w ‘Everybody Loves Somebody Sometime’. Nie trzeba mieć 60, 70 czy 80 lat, aby się przy tej muzyce wzruszyć, to nie jest tani sentymentalizm. To jest po prostu muzyka poruszająca każdego wrażliwego na dźwięki obywatela tej planety. Znamy te melodie od zawsze (nawet jeśli nie pamiętamy tytułów) i nagle uświadamiamy sobie jak wiele znaczy ten ‘Wielki Mały Człowiek’ (164cm wzrostu) dla muzyki rozrywkowej. To on skomponował ‘She’, ‘La Boheme’, ‘Que C’est Triste Venise’, ‘Hier Encore’ i tysiąc innych piosenek, które z miejsca stały się evergreenami. Jak podsumowywać swoją twórczość, karierę to tylko w ten sposób. Z klasą! *****
O dźwięku:
Od pierwszych dźwięków w uszy mile kłuje tradycyjne podejście do aranżacji. Tak naturalne że aż piękne. Z tej muzyki emanuje prostota w każdym jej aspekcie. To sprawia, że w pełni możemy docenić zupełnie unikalny i wciąż potężny tenor Aznavoura i pozachwycać się glosami zaproszonych gwiazd. Nikt na szczęście nie śmiał wpuścić do tej oazy naturalności żadnych sampli, loopów, podbarwiaczy czy innych ‘cudów’ współczesnej techniki. ****
Sylwester Podgórski, Polskie Radio Koszalin