Hi-Fi Choice | Audio Stereo Kino domowe | Recenzja

SACD (stereo/multichannel hybrid plus stereo CD)
Linn Records/dystrybucja sklep ccd.pl
O muzyce:
Wiele ciepłych słów napisałem o tej wokalistce, recenzując jej poprzednią płytę „He Never Mentioned Love” na łamach HFC&HC. Nie będę ukrywał, że to moja ulubiona brytyjska wokalistka jazzowa. Nową, trzynastą w karierze płytę „A Modern Art”, podobnie jak i poprzednie, nagrała dla wytwórni Linn Records, z którą jest związana już od 18 lat. O ile większość znanych wokalistek jazzowych, jak choćby Diana Krall, popada na swoich najnowszych produkcjach w sentymentalizm, o tyle nowe nagrania Clarin Martin aż kipią energią, funkującymi rytmami i zaskakująco mocnym brzmieniem. Taki charakter ma otwierający płytę standard Rogersa/Harta „Everything I’ve Got Belongs To You” (to jeden z dwóch standardów na płycie, ale z drugiej strony przecież tytuł zobowiązuje). Zaskakuje też fakt, jak wiele miejsca mają instrumentaliści na improwizacje, co ostatnio na płytach wokalistów zdarza się niezwykle rzadko (wystarczy posłuchać solówki saksofonu i fortepianu w „So Twentieth Century”). Claire Martin nie poszła na łatwiznę przy doborze kompozycji. Wykorzystała m.in. „Things I Miss The Most” z repertuaru genialnego duetu Steely Dan, „Sudany Morning Here With You” Michaela Franksa czy „Love Of Another” norweskiej kompozytorki i wokalistki jazzowej Rebekki Bakken. Martin potrafi też zaskakiwać charakterem poszczególnych nagrań, czego najlepszym przykładem jest „Love Is Real” Esbjorna Svenssona, które zabrzmiało prawie jak klasyczna pieśń gospel, co podkreślają organy, na których zagrał Gareth Williams (również fortepian). To wzruszający fragment płyty dedykowany zmarłemu tragicznie szwedzkiemu pianiście i jednemu z najbardziej wpływowych muzyków ostatnich lat w europejskim jazzie. Okazuje się ponadto, że liderka jest sprawną kompozytorką, autorką dwóch tematów „A Modern Art” i „Edge Ways”. Ten ostatni jest szczególnie urokliwy, przesiąknięty bosa novą z piękną solówką na puzonie. Ciekawie pulsuje „As We Live And Breathe” (utwór napisany przez Lauren Kinhan, przyjaciółkę Martin ze słynnej formacji wokalnej New York Voices) z wykorzystaniem gitary akustycznej. Jednym z ulubionych kompozytorów Claire Martin jest Mark Winkler, co słychać w trudnym dla wokalisty „Lowercase”. Chwile wytchnienia dają leniwy i trochę senny „Sunday Morning Here With You” oraz kończący płytę „Nirvana” Davida Cantora, nagrany tylko na głos i gitarę jazzową. Prosty efekt, ale rezultat znakomity (wzruszający). Świeżość, witalność i entuzjazm emanują z tej płyty. Ogólny nastrój jest optymistyczny, co sprawia z pewnością pełna werwy gra muzyków, jak np. w funkującym niczym sekcja Tower Of Power „Everybody Today Is Turning On”. Claire Martin pokazuje, jak można adaptować współczesne kompozycje i nadawać im czysto jazzową strukturę. Sprawiła, że mimo różnorodności materiał brzmi zadziwiająco jednolicie i spójnie. To duża sztuka, ale przecież to już trzynasty w dorobku album wokalistki, mającej dodatkowo olbrzymie wsparcie w postaci świetnych i zgranych muzyków. Trzynastka wcale nie musi być pechowa, nawet jeśli uprawia się „sztukę współczesną” jak w przypadku Claire Martin. ****
O dźwięku:
Prawie cały materiał oparto na funkowej lub bluesowej bazie. Basista Laurence Cottle oraz „dęciacy”, czyli Nigel Hitchcock na saksofonie altowym i Mark Nightingale na puzonie, tworzą znakomitą sekcję, która mimo mizernego składu brzmi momentami jak mały big-band. Dźwięk jest potężny i ekspresyjny. Nie ma wygładzania, dopieszczania, za to niemal czuć emocje w grze. Świetna scena, szczególnie w trybie 5.1. Zaskakuje też poziom dynamiki z gatunku tych, co powoduje, że ściany zaczynają niebezpiecznie drżeć. Materiał nagrano w Phoenix Sound w Iver Heath. Producentem i aranżerem został basista Laurence Cottle, a miksem i masteringiem w wersji surround zajęli się Philips Hobbs i Julia Thomas z firmy Finesplice. Po raz kolejny fachowcy z Linn Records spisali się na piątkę (o przepraszam, teraz już na szóstkę!). ***** Sylwester Podgórski